wernisaż: 3.10 (sobota), godz. 18.00, czas trwania: 3.10 – 2.10.2009

Koniec osmozy: o całunie w sztuce

Biały, nieskazitelny, bezmierny i niczym nieograniczony: starannie ułożony przewód elektryczny, nieco niżej – idealnie prostopadła wtyczka, również biała.

Kolejna prostopadłość: od wtyczki odchodzi nakreślona zdecydowanym ruchem, wyraźna, żółta linia – wszystko jest w pełni harmonijne, zastygłe w bezruchu, wszystko jest cichą myślą. W chwili skupienia sztukę odczuwa się jako doświadczenie wklęsłości, poczucie pustki i braku (uwolnienie od zgiełku świata); to chwila, gdy myśli udaje się zastanowić nad samą sobą.

Uwolnienie od zgiełku świata, a trafniej – przetworzenie go na nowo – sprawia, że owo milczenie jest brzemienne w niezliczone możliwości, sama wystawa zaś staje się bezpośrednią kontynuacją „Restful Turmoil” (wystawy indywidualnej zorganizowanej w Londynie).

Wraz z zakończeniem osmozy między wrzawą i spokojem dzieło Marco Angeliniego „stygnie”, staje się – mówiąc za Barillim – Nieoficjalnym Chłodem, niebezpośrednim i dalekim od intensywnych, spontanicznych emocji.

Marco Angelini podąża drogą nieoficjalności, za przewodników wybiera sobie artystów hołdujących temu, co najbardziej intymne, jak Yves Klein i Piero Manzoni; podobnie jak oni, sztukę postrzega jako proces trawienia świata, samo dzieło zaś – jako jego pozostałość, produkt przemiany materii, „całun”, którym ociera się emocje.

Z tej właśnie perspektywy należy odczytywać i przeżywać takie lejtmotywy, jak kolor żółty czy obecność/ślad Indii – symbolu wzrostu i rozwoju duchowego, a także źródła inspiracji artystycznych.

Kolor, forma i temat opracowane od nowa stanowią strukturę, która dzięki zmierzaniu ku analityczności i surowej procedurze osiąga idealną harmonię i staje się wrażeniem czysto estetycznym.

Dzieła przedstawione na tej wystawie są milczące i spokojne, w pełni wyważone. Jednak sam proces twórczy daleki jest od konkluzji: pod powierzchnią aż kipi i można przypuszczać, że narodzą się nowe formy twórcze, nowe dzieła/ślady otaczającego nas świata, przefiltrowane przez wewnętrzne życie jednostki, która w sposób graniczący z cudem przekształca je w sztukę.

Alessio Consentino – krytyk sztuki

 

Kurator: Alessio Consentino
Oragnizator: 
Jan Kozaczuk

Info: www.marcoangelini.it

Wspólne malowanie

Od autora

aga_logo_kopia„Za pośrednictwem ekspresji symbolicznej, a więc poprzez Sztukę, możliwe staje się przekształcenie niedoskonałości języka w kształty i kolory. Nauczyć nas tego mogą osoby, które na co dzień zmagają się z podobnymi ułomnościami. Dzięki zastosowaniu rozmaitych materiałów i łatwych do opanowania technik malarskich niepełnosprawni są w stanie przekazać swoje uczucia i emocje, swoje marzenia, fantazje i frustracje; pragnienia i nadzieje. W ten sposób sztuka staje się narzędziem, które pozwala im potwierdzić swoją tożsamość i zwiększyć poczucie własnej wartości. Chciałbym im to ułatwić przez wspólne z nimi malowanie.

Jestem w pełni przekonany, że rozwój wszystkich umiejętności człowieka, nie wyłączając zdolności artystycznych, otwiera drzwi do świata wielkich osiągnięć.

Niepełnosprawni uczą nas, jak głębiej przeżywać życie. Gdy zaczniemy żyć wśród nich i uda nam się zobaczyć świat ich oczyma, zrozumiemy, czym jest czysta radość istnienia. Uświadomimy sobie, że za widoczną niepełnosprawnością stoi w rzeczywistości hart ducha – twórcza siła, która przekracza granice inteligencji.”

Marco Angelini

 

Wydarzenie miało miejsce 4 czerwca w galerii sztuki „Wystawa” podczas prezentowania wystawy prac Marco Angelini. Oprócz autora we wspólnym tworzeniu udział brały dzieci: Adrian, Fryderyk, Maciej, Kacper. Wśród nich było troje dzieci niepełnosprawnych i jedno pełnosprawne. Powstałe dzieło to tryptyk złożony z trzech płócien (wymiary: 40/100 i dwa 20/80) wykonanych techniką mieszaną. Marco Angelini przekazał swoją pracę na rzecz dzieci niepełnosprawnych Stowarzyszeniu „Po pierwsze rodzina” z Warszawy. W planach jest spieniężenie pracy na cele charytatywne.

Więcej informacji: aga.org.pl
I – Marco Angelini, Adrian, Frederyk
II – Marco Angelini, Adrian, Maciej
III – Marco Angelini, Kacper

Nota biograficzna

Marco Angelini urodził się w Rzymie 5 czerwca 1971 roku. Po ukończeniu studiów na Wydziale Socjologii rzymskiego Uniwersytetu „La Sapienza” podjął studia na Wydziale Psychologii. Do dziś mieszka w Rzymie. Podróżuje, by przyjrzeć się związkom łączącym tradycje i kultury, by śledzić bezkrytyczny optymizm towarzyszący rozwojowi techniki w aglomeracjach miejskich. Poszukiwania środków wyrazu skupia na materii. Zaczynał od wykorzystywania materiałów z odzysku, z czasem zaczął eksperymentować z metalem i plastikiem.
Spośród jego najważniejszych wystaw przypomnieć należy ekspozycje w: The Brick Lane Gallery w Londynie, galerii White Cube 3 w Rzymie; Galerii Zamojskiej w Zamościu, Pracowni Galerii w Warszawie, Onishi Gallery w Chelsea i Nowym Jorku, galerii Crispi w Rzymie, Palazzo della Ragione w Mantovie, galerii Gard w Rzymie.

Tłumaczenie: Katarzyna Foremniak

Patronat honorowy

 

logo_Istituto
sztukapl1

 

Patronat medialny

 

artinfo
sztukapl1

 
sophisti
dolina1

 
radiopin
welcome1

 

Sponsor

mielzynski